منا خداشناس، پژوهشگر، نویسنده، مترجم و مدیر گالری هنری هیتو است. فعالیت‌های او در نقطه تلاقی آرت بروت (Art Brut)، هنر اوتسایدر (Outsider Art)، ادبیات و مطالعات فرهنگی متمرکز است. دغدغه‌ی اصلی خداشناس در مسیر حرفه‌ای‌اش، بررسی روایت‌های زنانه و بازخوانی نقش زنان در تاریخ هنر و ادبیات ایران است؛ روایت‌هایی که در ادوار مختلف تاریخی حذف، دست‌کاری یا نادیده گرفته شده‌اند. او در پروژه‌های پژوهشی و نوشتاری خود بر تجربه‌ی زیسته‌ی زنان، حافظه‌ی فردی و جمعی و چگونگی بازنمایی آن‌ها در تصویر و متن تأکید دارد. وی بر این باور است که هنر ابزاری برای بازگویی روایت‌های خاموش و بازگرداندن صدا به سوژه‌های تاریخی است. خداشناس علاوه بر پژوهش و کیوریتوری، در زمینه‌ی مجموعه‌داری آثار هنرمندان خودآموخته نیز فعالیت دارد و از طریق برگزاری نمایشگاه‌ها، نشست‌ها و پروژه‌های مطالعاتی، در راستای معرفی و گسترش جریان آرت بروت و اوتسایدر آرت در ایران تلاش می‌کند.

منا خداشناس

مقالات وب سایت منا خداشناس

اعدام، زبان خاموش قدرت

اعدام، زبان خاموش قدرت

اعدام، زبان خاموش قدرت در حکومت‌های توتالیتر نویسنده: منا خداشناس در حکومت‌های توتالیتر، مرگ یک استثنا نیست، بخشی از سازوکار قدرت است. اعدام، نه صرفاً حذف فیزیکی انسان، بلکه ابزاری

ادامه مطلب »
نظریات سوزان سونتاگ از قلم منا خداشناس

تفکر، شرط زندگی انسان

تفکر، به‌مثابه تنها شکل و شرط زنده‌بودن و زندگی انسان . خوانشی سونتاگی از روزگار متلاطم ما نویسنده: منا خداشناس تفکر و حیات ذهن سونتاگ با گفته‌ی آرنت موافق بود

ادامه مطلب »
زندگینامه هانا آرنت

زندگینامه هانا آرنت

به مناسبت سالروز درگذش، زندگینامه هانا آرنت نویسنده: منا خداشناس پنجاه سال پس از درگذشت هانا آرنت، این متفکر سیاسی آلمانی‌تبار همچنان یکی از مهم‌ترین صداهای فلسفه و سیاست در

ادامه مطلب »

بیانیه هنری / پژوهشی

محور اصلی فعالیت‌های منا خداشناس، بازخوانی تاریخ از نگاه زنان است. در دیدگاه او، تصویر و متن فراتر از یک رسانه‌ی ساده، فضایی برای گفت‌وگو میان گذشته و اکنون و پلی میان زنانِ محبوس در آرشیوها و کنشگران امروز عرصه‌ی هنر محسوب می‌شوند. او در پژوهش‌های خود بر بازگرداندن “حق روایت” به زنانی تأکید دارد که در طول تاریخ گاه به عنوان ابژه‌ای تشریفاتی و گاه به عنوان سوژه‌های حاشیه‌نشین دیده شده‌اند. خداشناس با تمرکز بر آرت بروت و هنر اوتسایدر، به جست‌وجوی تجربه‌هایی می‌پردازد که خارج از ساختارهای رسمی و آکادمیک شکل گرفته‌اند؛ جایی که خلاقیت به شکلی خام، زیست‌مند و ریشه‌دار متجلی می‌شود. هدف غایی او ایجاد فضایی برای بازاندیشی است تا در آن، زن به‌جای آنکه صرفاً موضوع تصویر باشد، به صاحبِ نگاه و روایت بدل شود.

معرفی کتاب

نقد کتاب کمونیسم رف ما ماندیم و حتی خندیدیم

روایت زنان در توتالیتاریسم

اسلاوونکا دراکوولیچ درکتاب توتالیتاریسم می‌رود، ما می‌مانیم و حتی بسیار می‌خندیم درباره نقش زنان در حکومت های توتالیتاریسم سخن می گوید. آگوست 1985 است. تانیا، زن جوان سی‌وشش ساله، از

ادامه مطلب »